Geplande uitgavedatum: Nog niet bekend

Over dit spel

Voeg The Abased toe aan je verlanglijst en wees getuige van de val van de Reuzen.

Een melaatse. Een slinger. Herrezen Reuzen.

Jij bent Elyhias - ooit een Geloofshandhaver, nu een balling, getekend door lijden dat lichaam en ziel verteert. De Reuzen die ooit dit oeroude land beheersten, verrijzen opnieuw. In ruil voor je dienst wordt verzoening en reiniging beloofd vóór je vlees bezwijkt aan vernedering.

Kenmerken

• Slinger en klingen tegen de Reuzen - vecht met een ongewoon wapen dat precisie en beheersing vereist

• Een protagonist belast met drie kwellingen - melaatsheid, geleidelijk verlies van zicht en een groeiend wild Instinct

• Een oeroude wereld met bijbelse inspiratie - een wereld die de onreinen verstoot

• Geloof versus Instinct - kies tussen de discipline van Toewijding of de rauwe kracht van Instinct

• Meer dan reuzenjacht - andere dreigingen en gevarieerde taken die speuren, precisie en bewust gebruik van vaardigheden vereisen

• Dynamisch en responsief gevechtssysteem - gevormd door de toestand van je lichaam en ziel

• Semi-realistische, filmische kunststijl - gedragen door een rijk en contrastrijk kleurenpalet

Gameplay

The Abased is gebouwd op bedachtzame en aardse gevechten, waarin positionering en timing doorslaggevend zijn. De Reuzen zijn fysiek overweldigende tegenstanders die geduld en precisie vereisen, geen roekeloze agressie.

Je slinger is het centrale hulpmiddel in de strijd. Je kunt de bewegingen van vijanden verstoren, grotere tegenstanders uit balans brengen, openingen creëren en afstand beheersen vóór je met klingen de nabijheid zoekt. Elke confrontatie vereist observatie, voorbereiding en gedisciplineerde uitvoering.

De wereld kent meer dreigingen dan alleen Reuzen. Je zult andere vijanden ontmoeten en uiteenlopende opdrachten uitvoeren die speuren, precisie en bewust gebruik van je vaardigheden vereisen. Niet elke taak leidt rechtstreeks naar een Reus - sommige vragen om praktische handelingen, aandacht voor de omgeving en doordachte tussenkomst om verder te komen.

Gevechten zijn responsief en draaien om een gevoel van gewicht. Elke slag, elke ontwijking en elke botsing heeft gevolgen. Je effectiviteit hangt af van de toestand van je lichaam en het evenwicht van je ziel - nalatigheid en disbalans verzwakken je.

Buiten het gevecht moet Elyhias’ lichamelijke verval onder controle worden gehouden. Onbehandelde wonden verergeren met de tijd en vereisen reiniging en herstel vóór de volgende confrontatie.

Ook geestelijk evenwicht is essentieel. Toewijding schenkt discipline en helderheid, terwijl het wilde Instinct tijdelijke kracht en weerstand biedt - maar tegen een prijs. Wanneer Instinct de overhand krijgt, raakt het evenwicht verstoord en volgen blijvende gevolgen.

Verkenning voert je door steden, wildernis, ruïnes en monumentale oeroude bouwwerken die een uitgestrekte woestijn omringen. Elke regio kent eigen omgevingsgevaren, variaties in vijanden en een duidelijke visuele identiteit.

Reuzen verschijnen niet willekeurig. Je volgt hun bewegingen richting nederzettingen en confronteert hen waar zij werkelijk een bedreiging vormen - waardoor ontmoetingen veranderen in doelbewuste jachten in plaats van vooropgezette scènes.

De wereld reageert op verstoring van het evenwicht, en overleven vereist inzicht in zowel het gevechtssysteem als de toestand van je lichaam en ziel.

Verhaal

Deze landen werden ooit bewoond door de Machtigen - Reuzen met kracht, gestalte en levensduur die die van mensen overtroffen. Zij waren geen monsters, maar de eerste heersers van dit rijk, gevormd volgens een oudere orde van de schepping. Zij waren talrijk en hun kracht was verspreid onder velen. Toch waren zij minder talrijk dan de mensen, die zich als sprinkhanen over het land verspreidden.

Op het hoogtepunt van hun macht groeide hun hoogmoed met hen mee. Zij richtten een enorme ziggurat op en torenden steeds hoger, in de hoop de hemel te bereiken.

Toen kwam de ramp - of, volgens sommigen, de straf voor hun grenzeloze trots. Plagen en ziekten troffen de Machtigen. Hun kracht nam af en hun heerschappij begon te wankelen.

De mensen grepen het moment van zwakte en heroverden de landen die generaties lang aan de Machtigen hadden toebehoord. Het conflict barstte los.

Toen openbaarde zich een verschijnsel dat voordien niet werd begrepen. Hoe minder Machtigen in leven bleven, hoe sterker de overlevenden werden. Elke dood verminderde de dreiging niet - zij concentreerde haar. Of het nu een vloek was of een uiting van hun dierlijke Instinct, hun lichamen werden daadwerkelijk sterker. De overlevenden groeiden, hun spieren verhardden en hun kracht overtrof alles wat eerder bekend was.

Hen doden beëindigde de oorlog niet. Het wekte woeste agressie bij de overblijvenden - als een zwijgende roep om wraak.

Pogingen tot uitroeiing werden opgegeven. De Machtigen werden verdreven uit de vruchtbare landen en naar de harde uithoeken van het rijk gedwongen, waar zij met de tijd verwilderden en hun oude grootsheid vergaten, meer beest dan redelijk wezen.

Onder de enkelen die voor het zwaarste werk werden ingezet, werd een eenvoudige waarheid ontdekt. Wanneer hun haar werd afgesneden, werden zij stiller en zwakker, alsof een vlam in hen doofde. Wanneer het haar teruggroeide, keerden kracht en razernij terug - de bron van hun macht. Dit verschijnsel herhaalde zich.

Omdat zij niet gedood konden worden, ontstonden de Vernederaars.

Een getrainde orde werd opgericht om de dreiging aan de grenzen van de steden te beteugelen. Zij trokken eropuit om het haar te scheren van Machtigen die nederzettingen, putten en handelswegen naderden. Hun plicht was beheersing, niet vernietiging. Zij jaagden niet op allen - slechts op hen die een directe bedreiging vormden.

De Vernederaars marcheerden niet met zware belegeringswerktuigen. Hun taak vereiste precisie, geen slachting. Vanop afstand verzwakten zij de Machtigen met slingers, mikten op gewrichten en kwetsbare punten om hen neer te halen zonder dodelijke wonden toe te brengen. Daarna bonden zij hen met touwen of kettingen om hun haar af te nemen. Wanneer een Reus zijn evenwicht verloor, naderden zij met klingen om het haar - en daarmee de kracht - weg te nemen.

Generaties lang hield dit systeem stand. Zolang de Vernederaars hun plicht vervulden, bleef het Instinct van de Machtigen verspreid en bleven de grenzen veilig.

Met de tijd verwaarloosde een heerser deze oude verplichting. In beslag genomen door oorlogen en twisten stelde hij het uit. De verbannen Machtigen werden niet langer als een werkelijke dreiging beschouwd. De Vernederaars werden oud. Er werden geen opvolgers opgeleid.

De jaren verstreken.

Vandaag dragen vele Machtigen opnieuw lang haar zoals in oude tijden. Hun kracht en razernij nemen toe. Zij naderen steeds vaker nederzettingen en stadsmuren.

En in de woestijn begint een onbekende Oproerkraaier tot hen te spreken in hun eigen taal.

In deze wereld leef jij.

Jij bent Elyhias - ooit Geloofshandhaver, dienaar van de Heilige Wet. Jouw taak was ketters op te sporen en aan het gezag over te dragen.

De vaardigheden die van jou werden verlangd verschilden nauwelijks van die van de Vernederaars - speuren in open land, meedogenloze jacht, zelfbeheersing en gedisciplineerd geweld. Waar zij de Machtigen bevochten, jaagde jij op je eigen volk. Het ambacht verschilde slechts in prooi.

Onder de Geloofshandhavers was jij een van de drie meest doeltreffenden, belast met de zwaarste opdrachten en geroepen wanneer oordeel precisie en vastberadenheid vereiste.

Kort daarna werd je lichaam getroffen door wat in deze wereld geldt als een van de zwaarste plagen die een mens kan treffen. Eerst melaatsheid. Daarna het geleidelijk verlies van zicht. Ten slotte momenten van wilde bezetenheid, waarin pijn verdwijnt - en daarmee ook het verstand.

Je draagt drie kwellingen die zelden in één mens samenkomen.

Volgens de Heilige Wet werd je uit de gemeenschap verbannen. Een melaatse mag de stad niet betreden.

Je werd uit je huis verdreven en achtergelaten door hen die je had gediend. Jarenlang zwierf je van stad tot stad rond de grote woestijn, op zoek naar genezing en reiniging. Nergens mocht je lang blijven en nergens vond je een remedie.

Dit lijden is niet slechts straf - het is een last die gedragen moet worden. In de broosheid van het vlees schrijdt het verval voort en vereist reiniging en volharding. Nalatigheid versnelt de ontbinding, en de wereld toont geen genade voor de onreinen. In de ziel wordt de wil beproefd. Toewijding schenkt discipline en helderheid, terwijl het wilde Instinct verleidt met kracht tegen de prijs van lichaam en verstand. In momenten van wanhoop kan Instinct losbarsten, de pijn verdoven en de woede aanscherpen - maar steeds het innerlijk evenwicht verstoren.

Wanneer de dreiging opnieuw groeit, zoekt een nieuwe heerser iemand die de vergeten plicht op zich wil nemen.

De Vernederaars zijn vrijwel verdwenen.

Jij bent degene die het meest lijkt op wat zij ooit waren.

De heerser beweert dat zijn artsen en priesters een doorbraak hebben bereikt - zij kunnen het verval van je lichaam vertragen en misschien zelfs de ziekte omkeren. In ruil voor deze belofte moet jij de Machtigen tegemoet treden die een directe bedreiging vormen voor de stad en haar wegen.

Ondertussen leert de Oproerkraaier hun taal en wekt de herinnering aan hun oude heerschappij. Wat ooit een verspreid Instinct was, begint zich te bewegen als één wil.

De last is zwaar en vraagt om volharding.

Je lichaam en je ziel bieden geen garanties.