Planowana data wydania: Nie ogłoszono

O tej grze

Dodaj The Abased do wishlisty i bądź świadkiem upadku gigantów.

Trędowaty. Proca. Mocarze.

Jesteś Elyhiasem, niegdyś Egzekutorem Wiary, dziś wygnańcem naznaczonym cierpieniami wyniszczającymi ciało i ducha. Mocarze, którzy przed wiekami władali tą ziemią, powstają ponownie.

Key Features:

• Proca i ostrza przeciw Mocarzom - walcz nieoczywistą bronią wymagającą precyzji i wyczucia

• Bohater naznaczony trzema cierpieniami - trąd, postępująca utrata wzroku i narastające zezwierzęcenie

• Biblijnie inspirowany pradawny świat, który odrzuca nieczystych

• Wiara kontra instynkt - wybieraj między dyscypliną a dziką siłą

• Więcej niż polowania na Mocarzy - inne zagrożenia i zróżnicowane zadania wymagające tropienia, precyzji i świadomego użycia umiejętności

• Dynamiczna, responsywna walka oparta na wyczuciu ciężaru i stanie postaci

• Filmowa, półrealistyczna oprawa wizualna i dźwiękowa budująca skalę i atmosferę

Gameplay:

The Abased opiera się na uważnej, przyziemnej walce, w której kluczowe są pozycja i wyczucie chwili. Mocarze to potężni przeciwnicy, którzy wymagają cierpliwości i precyzji zamiast bezmyślnej agresji.

Proca jest twoim podstawowym narzędziem. Służy do zakłócania ruchu, wytrącania dużych wrogów z równowagi, tworzenia okazji i kontrolowania dystansu przed wejściem w zwarcie z ostrzami. Każde starcie wymaga obserwacji, przygotowania i opanowania.

Świat oferuje zagrożenia wykraczające poza Mocarzy. Stawiasz czoła innym wrogom i realizujesz zróżnicowane cele, które wymagają tropienia, precyzji i świadomego użycia umiejętności. Nie każde zadanie prowadzi do walki z olbrzymem - niektóre wymagają praktycznego działania i uważności na otoczenie.

Walka jest responsywna i oparta na wyczuwalnym ciężarze. Każde uderzenie, unik i impakt mają konsekwencje. Skuteczność zależy od stanu twojego ciała i kondycji ducha - brak równowagi osłabia.

Poza walką musisz mierzyć się z postępującym wyniszczeniem organizmu. Nieleczone rany pogłębiają się z czasem i wymagają oczyszczenia przed kolejnym starciem.

Równowaga duchowa jest równie ważna. Oddanie daje dyscyplinę i jasność, instynkt zwierzęcy zapewnia chwilową siłę kosztem długofalowych konsekwencji.

Eksploracja prowadzi przez osady, bezdroża, ruiny i monumentalne starożytne struktury wokół rozległej pustyni. Każdy region ma własne zagrożenia i wyrazistą tożsamość.

Mocarze nie pojawiają się losowo. Tropisz ich przemarsze i konfrontujesz tam, gdzie stanowią realne zagrożenie, zamieniając starcia w celowe łowy.

Świat reaguje na brak równowagi, a przetrwanie wymaga zrozumienia systemów walki oraz kondycji ciała i ducha.

Lore:

Niegdyś te ziemie zamieszkiwali Mocarze - istoty o nadludzkiej sile, wzroście i długowieczności. Nie byli potworami, lecz pierwszymi władcami tej krainy, ukształtowanymi według starszego porządku stworzenia. Ich liczba była wielka, a potęga rozłożona między wielu. Byli liczni, lecz mniej liczni niż zwykli ludzie, którzy byli jak szarańcza na tej ziemi.

U szczytu swojej potęgi ich pycha rosła wraz z nimi. Wznieśli wielki ziggurat i podnosili go coraz wyżej, pragnąc dosięgnąć niebios.

Wtedy nadszedł kataklizm - lub, jak twierdzą niektórzy, kara za nieokiełznaną pychę. Plagi i klęski dotknęły Mocarzy. Ich siła osłabła, a ich panowanie zaczęło się chwiać.

Ludzie wykorzystali moment słabości i zaczęli odzyskiwać ziemie, które od pokoleń należały do Mocarzy. Rozgorzał konflikt.

Wtedy dostrzeżono zależność, której wcześniej nie rozumiano. Im mniej Mocarzy pozostawało przy życiu, tym silniejsi stawali się ci, którzy przetrwali. Każda śmierć nie zmniejszała zagrożenia - skupiała je. Niezależnie od tego, czy była to część klątwy, czy przejaw ich zwierzęcego instynktu, prowadziło to do rzeczywistego wzmocnienia ciał. Ocalali rośli, ich mięśnie gęstniały, a ich siła przewyższała wszystko, co znano wcześniej.

Zabijanie nie kończyło konfliktu. Budziło gwałtowną agresję w tych, którzy pozostali - jak cichy impuls wzywający do zemsty.

Zaniechano dalszych prób eksterminacji. Mocarzy wyparto z żyznych ziem i wygnano w odległe i surowe krańce krainy, gdzie z czasem zdziczeli i zapomnieli o dawnej chwale, coraz bardziej przypominając bestie niż istoty rozumne.

Właśnie wtedy, wśród nielicznych pojmanych do najcięższych prac, odkryto coś prostego. Gdy ścinano im włosy, stawali się spokojniejsi, osłabieni, jakby przygaszeni. Wraz z odrastaniem włosów powracała ich siła i gwałtowność - źródło ich mocy. Zależność była powtarzalna.

Ponieważ nie można ich było zabić, powołano Uniżających.

Była to wyszkolona grupa odpowiedzialna za kontrolowanie zagrożenia na granicach miast. Wyruszali, by strzyc tych Mocarzy, którzy zbliżali się do osad, studni i szlaków handlowych. Ich obowiązkiem było powstrzymywanie, nie unicestwianie. Nie ścigali wszystkich - jedynie tych, którzy stanowili bezpośrednie zagrożenie.

Uniżający nie wyruszali z ciężkimi machinami oblężniczymi. Ich zadanie wymagało precyzji, nie rzezi. Z dystansu osłabiali Mocarzy procami, celując w stawy i wrażliwe punkty, by powalić ich bez zadawania śmiertelnych ran, umożliwiając spętanie sznurami lub łańcuchami na czas obcięcia włosów. Gdy olbrzym tracił równowagę, podchodzili z ostrzami, by usunąć jego włosy - a wraz z nimi jego siłę.

Przez pokolenia system działał. Dopóki Uniżający wypełniali swój obowiązek, instynkt Mocarzy pozostawał rozproszony, a granice były bezpieczne.

Z czasem jeden z władców zaniedbał ten dawny obowiązek. Pochłonięty wojnami i sporami, odłożył sprawę na później. Wygnani Mocarze zostali uznani za zagrożenie, które przestało być realne. Uniżający zestarzeli się. Nie szkolono następców.

Minęły lata.

Dziś wielu Mocarzy nosi włosy długie jak w dawnych czasach. Ich siła i gwałtowność rosną. Coraz częściej zbliżają się do osad i murów miast.

A głęboko na pustkowiach ktoś - nieznany wichrzyciel - zaczyna przemawiać do nich w ich własnym języku.

W tym świecie żyjesz.

Grasz jako Elyhias - niegdyś Egzekutor Wiary, sługa Świętego Prawa. Twoim obowiązkiem było tropienie heretyków i oddawanie ich w ręce władzy.

Umiejętności, których od ciebie wymagano, były niemal takie same jak te, które niegdyś wymagane były od Uniżających - tropienie na otwartej przestrzeni, nieustępliwy pościg, powściągliwość i kontrolowana przemoc. Tam, gdzie oni mierzyli się z Mocarzami, ty ścigałeś własny lud. Rzemiosło różniło się jedynie celem.

Wśród Egzekutorów Wiary byłeś jednym z trzech najskuteczniejszych, powierzano ci najtrudniejsze sprawy i polegano na tobie tam, gdzie osąd wymagał precyzji i stanowczości.

Z czasem obowiązek powstrzymywania Mocarzy zanikł. Polowanie na heretyków trwało - i ty pozostałeś w tej służbie.

Aż do dnia, gdy pojmałeś proroka na pustyni, oskarżonego o bluźnierstwo. Zarzuty były niejednoznaczne i nie dowodziły ciężkiej winy, lecz decyzja zapadła szybko. Oddałeś go w ręce bezwzględnej władzy.

Wkrótce potem twoje ciało zostało dotknięte tym, co w tym świecie uchodzi za najcięższe nieszczęścia, jakie mogą spaść na człowieka. Najpierw trąd. Potem postępująca utrata wzroku. Wreszcie chwile owładnięcia zezwierzęceniem, w których znika ból - a wraz z nim rozum.

Nosisz w sobie trzy cierpienia, które rzadko spadają na jednego człowieka.

Zgodnie ze Świętym Prawem zostałeś wykluczony ze wspólnoty. Zgodnie z dekretem trędowaty nie może wejść do miasta.

Zostałeś wygnany ze swojego domu i porzucony przez tych, którym służyłeś. Przez lata wędrowałeś od miasta do miasta wokół wielkiej pustyni, szukając uzdrowienia i oczyszczenia. W żadnym nie pozwolono ci pozostać na długo ani nie znalazłeś lekarstwa.

Te cierpienia nie są jedynie karą - są brzemieniem, które trzeba nieść. Poprzez CIELESNOŚĆ kontrolujesz rozkład, wymagający oczyszczenia i pielęgnacji. Zaniedbanie przyspiesza wyniszczenie ciała, a świat nie traktuje nieczystych z litością. Poprzez DUCHOWOŚĆ poddawana jest próbie wola: pełne oddanie przynosi dyscyplinę i jasność umysłu, podczas gdy instynkt zwierzęcy kusi mocą kosztem ciała i rozumu. W chwilach desperacji instynkt może wybuchnąć, tłumiąc ból i wyostrzając agresję, lecz zawsze zaburzając wewnętrzną równowagę.

Gdy zagrożenie ponownie narasta, nowy władca szuka kogoś, kto podejmie zapomniany obowiązek.

Uniżający niemal zniknęli.

Ty jesteś najbliżej tego, kim niegdyś byli.

Władca twierdzi, że jego medycy i kapłani dokonali przełomu - że potrafią powstrzymać rozpad twojego ciała, a nawet cofnąć chorobę. W zamian za tę obietnicę masz zająć się Mocarzami, którzy już teraz stanowią bezpośrednie zagrożenie dla miasta i jego szlaków.

W tym samym czasie wichrzyciel uczy się ich języka i budzi w nich pamięć dawnego panowania. To, co było rozproszonym instynktem, zaczyna poruszać się we wspólnym kierunku.

Brzemię jest ciężkie i wymaga wytrwałości.

Twoje ciało i duch nie dają gwarancji.