Geplande uitgavedatum: 4e kwartaal 2026

Over dit spel

Je kracht zit in de kaarten die je niet kunt trekken.

Elke wezenkaart hoort bij een stam. Speel je hem uit, dan slaat hij niet voor het getal dat erop staat — hij slaat voor de volledige populatie van die stam, overal in je deck tegelijk. Trekstapel, aflegstapel, hand: alles telt mee. Je hoeft nooit de juiste kaart te vinden. Hij hoeft alleen te bestaan.

Elke kaart stelt dezelfde vraag, elke beurt.

OOGSTEN voor schade nu, of ZAAIEN om de stam te vermeerderen en de rest van de run harder te slaan. Er is geen energiebalk. Je hand vult aan tot vijf kaarten en je mag ze allemaal inzetten — de prijs van zaaien is simpelweg de schade die je besloot niet uit te delen. Hebzucht heeft een as: ga de diepte in op één stam voor een vermenigvuldiger die in één klap instort, of ga de breedte in voor iets stabiels dat nooit uitschiet.

Draagkracht is het plafond. Eroverheen gaan is hoe je aan munitie komt.

Elke stam heeft zijn eigen limiet. Ga eroverheen en de voortplanting stokt, elk beurteinde spuwt Verwilderde kaarten in je deck, en zitten twee stammen tegelijk boven de grens, dan vreet de grootste de kleinste op. Verwilderde kaarten zijn dood gewicht dat je niet kunt spelen. Ze zijn ook de enige brandstof voor BLOOM.

BLOOM is een bom die je uit je eigen fouten bouwt.

Zes Verwilderde kaarten scherpen hem, en een permanente meter laat precies zien wat detoneren uitdeelt en wat het je kost — het is dus nooit een willekeurige straf. Houd er achttien vast en hij gaat vanzelf af. Elke beurt wachten maakt de bom groter, de terugslag zwaarder en je hand doder. Steek hem af en elke stam zakt in tot zijn limiet: je bouwt verder vanaf een halve kolonie.

De vijanden kijken wat je fokt en laten je een opening.

Negentien vijanden, elke aanval twee beurten vooraf aangekondigd met een voorwaarde eronder. Voldoe eraan voordat je je beurt beëindigt en de klap komt licht aan. De controle leest je kolonie op het moment dat je stopt — de aankondiging zegt dus nooit alleen «hoeveel gaat dit pijn doen», maar ook «wat mag ik deze beurt doen».

Elke run draait op een andere natuurkunde.

Je tekent een Contract nog vóór je één stam kiest, en het herschrijft de regels van de hele run — één beperking en één compensatie, nooit alleen maar «deze keer moeilijker». Droogte plet elke limiet maar levert je per zaaibeurt een extra wezen op. Blote Handen neemt SNOEIEN volledig weg. Monocultuur geeft je één stam in plaats van twee en maakt die vervolgens enorm. Verstikking verdubbelt je overloop en laat je twee keer zo vroeg detoneren.

De run eindigt op een blad dat het delen waard is.

Win je of ga je eraan, je krijgt een herbariumblad: de gekweekte stammen, de mutaties die erin zijn gedreven, je piekpopulatie, je Blooms, het getekende Contract. Tien stammen, elk met drie zichtbare groeistadia, zes erfelijke mutaties — de kolonie waarmee je eindigt heeft niemand anders gehad.

Kenmerken

• Runs van 25 tot 40 minuten — vijf lagen en een baas die al op het allereerste scherm bekend is: de Tuinman, het Glashuis of de Zaadhandelaar
  
• Tien stammen met elk drie groeistadia, negentien vijanden en zes erfelijke mutaties die meedrijven terwijl je kolonie zich voortplant
  
• Zes Contracten die de natuurkunde van de run veranderen; elf knooppunten na het gevecht, waarvan er elke keer vijf klaarliggen
  
• Vijf werkwoorden en geen opgeblazenheid — OOGSTEN, ZAAIEN, VERBRANDEN, SNOEIEN, DETONEREN. Je rekent nooit vermenigvuldigingen uit; elke kaart toont bij hover haar eigen uitkomst
  
• Een deelklaar herbariumblad aan het eind van elke run, gewonnen of verloren