Planowana data wydania: 4. kwartał 2026

O tej grze

Twoja siła tkwi w kartach, których nie możesz dobrać.

Każda karta stworzenia należy do szczepu. Kiedy ją zagrywasz, nie bije za liczbę na niej wydrukowaną — bije za całą populację tego szczepu, w całej twojej talii naraz. Stos dobierania, odrzucone, ręka: liczy się wszystko. Nigdy nie musisz znaleźć właściwej karty. Wystarczy, że ona istnieje.

Każda karta zadaje to samo pytanie, w każdej turze.

ZEBRAĆ ją dla obrażeń teraz, czy ZASIAĆ, by rozmnożyć szczep i bić mocniej do końca przebiegu. Nie ma paska energii. Ręka uzupełnia się do pięciu kart i wszystkie możesz wydać — kosztem siewu są po prostu obrażenia, których postanowiłeś nie zadać. Chciwość ma oś: wejść głęboko w jeden szczep po mnożnik, który zawali się cały naraz, albo rozłożyć się szeroko na coś stabilnego, co nigdy nie wystrzeli.

Pojemność środowiska to sufit. Przekroczenie go jest sposobem na amunicję.

Każdy szczep ma własny limit. Przekrocz go, a rozmnażanie się zacina, koniec każdej tury wypluwa do talii karty Zdziczałe, a jeśli dwa szczepy przelewają się jednocześnie, większy zjada mniejszy. Karty Zdziczałe to martwy balast, którego nie zagrasz. Są też jedynym paliwem dla BLOOM.

BLOOM to bomba, którą składasz z własnych błędów.

Sześć kart Zdziczałych ją uzbraja, a stały wskaźnik pokazuje dokładnie, ile zadaje detonacja i ile cię kosztuje — więc nigdy nie jest to losowa kara. Dobij do osiemnastu, a wybuchnie sama. Każda tura zwłoki czyni bombę większą, odrzut cięższym, a rękę martwiejszą. Odpal ją, a każdy szczep zapadnie się do swojego limitu: odbudowujesz się z połowy kolonii.

Wrogowie patrzą, co hodujesz, i zostawiają ci szczelinę.

Jest ich dziewiętnastu, a każdy atak zapowiadany jest dwie tury wcześniej, z warunkiem wypisanym pod spodem. Spełnij go, zanim zakończysz turę, a cios spadnie lekko. Sprawdzenie odczytuje twoją kolonię w chwili, gdy się zatrzymujesz — więc zapowiedź nigdy nie mówi tylko „jak bardzo to zaboli”, ale „co wolno mi w tej turze zrobić”.

Każdy przebieg działa na innej fizyce.

Podpisujesz Kontrakt, zanim wybierzesz choć jeden szczep, a on przepisuje zasady całego przebiegu — jedno ograniczenie i jedna rekompensata, nigdy zwykłe „tym razem trudniej”. Susza miażdży wszystkie limity, ale rodzi ci jedno stworzenie więcej na siew. Gołe Ręce odbierają PRZYCINANIE w całości. Monokultura daje ci jeden szczep zamiast dwóch, a potem czyni go ogromnym. Zadławienie podwaja przelew i pozwala detonować dwa razy wcześniej.

Przebieg kończy się arkuszem wartym wrzucenia w sieć.

Czy wygrasz, czy zginiesz, dostajesz kartę zielnika: wyhodowane szczepy, mutacje, które w nie zadryfowały, szczytową populację, twoje Bloomy, podpisany Kontrakt. Dziesięć szczepów, po trzy widoczne stadia wzrostu, sześć dziedziczonych mutacji — kolonii, z którą kończysz, nie miał nikt inny.

Cechy

• Przebiegi po 25–40 minut — pięć warstw i boss ogłoszony już na pierwszym ekranie: Ogrodnik, Szklarnia albo Nasiennik
  
• Dziesięć szczepów po trzy stadia wzrostu, dziewiętnastu wrogów i sześć dziedziczonych mutacji dryfujących wraz z rozmnażaniem kolonii
  
• Sześć Kontraktów zmieniających fizykę przebiegu; jedenaście węzłów po walce, z pięcioma wystawianymi za każdym razem
  
• Pięć czasowników i zero przerostu — ZEBRAĆ, ZASIAĆ, SPALIĆ, PRZYCIĄĆ, ZDETONOWAĆ. Nigdy nie mnożysz; każda karta pokazuje swój wynik po najechaniu
  
• Gotowa do udostępnienia karta zielnika na końcu każdego przebiegu, wygranego i przegranego