Wkrótce dostępne

O tej grze

Fragmentosis r. ż. /ˌfræɡ.mɛnˈtoʊ.sɪs/

1. Fikcyjny stan poznawczy charakteryzujący się kompulsywną interakcją z chaotycznymi fragmentami myśli, obrazów i cyfrowego szumu zbiorowego ducha ludzkiego i pozaludzkiego.

Objawy: spontaniczne klikanie, niekontrolowany śmiech, dezorientacja emocjonalna i uporczywa chęć „połączenia jeszcze jednej rzeczy”.

Pochodzenie: od fragmentum (łac. „rozbity kawałek”) + -osis (gr. „stan lub proces”).

2. Surrealistyczna gra wideo typu action-roguelite, w której gracz manipuluje rozproszonymi fragmentami ludzkiej psychiki wewnątrz żywego cyfrowego kolarzu.

Gracze używają różnych narzędzi i kart kolekcjonerskich, aby łączyć, ciąć, razić prądem i ewoluować dziwaczne obiekty, takie jak chipsy tortilla, laserowe koty, lękliwe jajka i inne emocjonalne szczątki.

Rozgrywka wywołuje naprzemienne stany zachwytu, chaosu i łagodnej autorefleksji.

3. pot. Nieodparty stan umysłu doświadczany po przedłużonej ekspozycji na absurdalną sztukę interaktywną.

Użycie: „Dostała pełnoobjawowej Fragmentozy; nie może przestać klikać w fragment płaczącego telefonu”.

Leczenie: Brak znanych metod. Zalecane nawadnianie i dzielenie się w mediach społecznościowych.

KOLAŻ? Jaki kolaż?

Złożone dzieło sztuki wykonane z czegokolwiek, co da się skleić: fotografii, papieru, snów, tortilli, kotów z laserami. Wielki teatr emocji i znaczeń, uchwycony i ponownie utracony. Tym właśnie jest Fragmentosis. Tylko że ten kolaż żyje, jest interaktywny i głęboko zdezorientowany co do własnej natury.

Pojawiają się fragmenty. Szturchasz je. Reagują. Ewoluują. Niektóre wybuchają. Niektóre miauczą. Niektóre szepczą rzeczy, których nigdy nie zapomnisz. Łącz narzędzia, zbieraj karty i odkrywaj zasady, które prawdopodobnie nie powinny istnieć.

To po części roguelite, po części clicker, po części migotanie świadomości, po części generator memów i po części wołanie o pomoc: eksperyment na ludzkich emocjach przebrany za automat do gier igrający z wszechświatem.

Ulepszaj narzędzia, wkładaj karty lub po prostu łącz przypadkowe bzdury, aż twój ekran będzie wyglądał jak psychiatryczny Jackson Pollock. Tak czy inaczej, skończysz śmiejąc się, panikując lub dostępując oświecenia.

Zostaniesz sprofilowany. Dowiesz się na przykład, ile ptaków pożarłeś w swoich snach. To, co to oznacza, zależy od twojego IQ, EQ, GQ, a także poziomu hormonów, jeśli je posiadasz.

FAQ

Jaki to gatunek gry?

Dowolny, ale żaden i nie wszystkie. Ale przede wszystkim wszystkie. Dobra, dobra... to szaleńczy roguelite deck-building psychosis clicker mental ninja capacitor. Zadowolony? Czy może nie chciałeś być zadowolony? To kim chcesz być? Co ty tu w ogóle robisz? Co my, ludzie, w ogóle tutaj robimy?

Czy doznam po tym oświecenia?

Na pewno nie będziesz już taki sam. Ta gra może nie być dla osób o słabych nerwach. Ani dla ludzi, którzy lubią grać na padzie. Ponieważ gra go nie obsługuje. Tak oczywiste, jak tylko oczywiste rzeczy mogą być.

Czy to forma terapii?

Podobno 3 na 10 fikcyjnych osób twierdzi, że doznało przez to traumy. Ich głosy pobrzmiewają echem w umyśle twórcy.

PODZIĘKOWANIA

Ta gra powstała dzięki uprzejmości Phineasa Gage'a, Srinivasie Ramanujana, Johna von Neumanna, Gabe'a Newella, Georga Cantora, Salvadora Dalí, Davida Lyncha, Kota Feliksa, Lassie, Salad Fingers, a także Unfairy od Neeboty. Również dzięki tobie. Szczególnie tobie.

Więc wciąż czytasz, co? To próba wyrażenia ludzkiego kolektywu. A to oznacza, że jest skazana na porażkę. Nie, nie... skazana na fragmentację. To była ta kwestia. Tylko że nie ma żadnej kwestii (ani linii). Poza tymi, którymi łączysz... koncepty? Oh, przestań już, co?! Proszę, daj już spokój!!!