เกี่ยวกับเกมนี้

ในภาพประกอบนี้เรือดำน้ำนิวเคลียร์ USS Los Angeles จอดอยู่บนหลังคาของตึก เอ็มไพร์สเตท (Keith de Lellis Gallery LLC) 
เกมนี้อนุญาตให้ผู้เล่นเดินทางผ่านเวลาและอวกาศบรรทุกเรือเหาะอายุ 100 ปีและบินผ่านดินแดนทางตะวันตกของสหรัฐอเมริกาซากปรักหักพังของอเมริกากลางและทุ่งของยุโรปในปี ค.ศ. 1920
ประสบการณ์แบบนี้ไม่มีอีกแล้วในความเป็นจริง แต่มันแสดงถึงความทรงจำของปีทองดังนั้นเราจึงต้องใช้เทคโนโลยี VR ที่ทันสมัยในการสร้างซ้ำ
แม้ว่าจะอยู่ในวังเย็นแล้ว แต่เรือเหาะยังได้รับการยกย่องว่าเป็น "ยานบินแห่งวันพรุ่งนี้"
ในช่วงครึ่งหลังของปีพ. ศ. 2472 อัลเฟรดสมิ ธ อดีตผู้ว่าการรัฐนิวยอร์กและหัวหน้าทีมจัดเตรียมอาคารเอ็มไพร์สเตทประกาศว่าตึกระฟ้าอันงดงามนี้จะถูกยกระดับให้สูงกว่าเดิมถึง 1,050 ฟุต (ประมาณ ความสูงของการออกแบบ 320 เมตร) จะเพิ่มขึ้นเป็น 1250 ฟุต (381 เมตร) เมื่อเสร็จสิ้น
อีก 200 ฟุต (ประมาณ 61 เมตร) คาดว่าจะถูกสำรองไว้สำหรับจอดเรือเหาะ คาดว่าหลังจากสร้างท่าเทียบเรือที่ชั้นบนสุดของตึกเอ็มไพร์สเตทแล้วยานอวกาศที่เปรียบได้กับ "เอิร์ลแห่งเซปเปลิน" [1] สามารถขนส่งผู้โดยสารโดยตรงไปยังตัวเมืองแมนฮัตตันซึ่งเป็นยานอวกาศที่จอดอยู่ "บินไปกับสายลม" และผู้โดยสารสามารถเดินทางไปด้วย ขึ้นกระดานกระโดดน้ำบนเรือแล้วเดินไปที่ถนนด้านล่าง เรือบิน "เบากว่าเครื่องบินเดินอากาศ" ซึ่งเป็นเครื่องบินที่มีคนขับและขับเคลื่อนได้ลำแรกและได้รับการยกย่องว่าเป็นอนาคตของการบินพาณิชย์ในเวลานั้น สมิ ธ ต้องการให้แน่ใจว่าเมื่อวันนี้มาถึงอาคารใหม่ล่าสุดของเขาในนิวยอร์กซิตี้คือ หอคอยแห่งความแข็งแกร่ง

[ซ้าย] ภาพวาดในจินตนาการของส่วนตามยาวของตึกเอ็มไพร์สเตตเสาที่ใช้จอดเรือเหาะแล่นผ่านอาคารทั้งหมดและทะลุท้องฟ้า [ขวา] ในปีพ. ศ. 2474 เรือเหาะ "โคลัมเบีย" บินอยู่เหนือเสากระโดงเรือของตึกเอ็มไพร์สเตท
เพียงแค่เหลือบมองไปที่เส้นขอบฟ้าของแมนฮัตตันคุณจะเห็นว่าตึกเอ็มไพร์สเตทอยู่เหนือ ฟิฟท์อเวนิว ที่ความสูง 1,250 ฟุตเพียงพอสำหรับเรือเหาะน้ำหนักบรรทุก เรือเหาะ ที่จะทอดสมออย่างไรก็ตามไม่มีเรือเหาะให้เห็นบนหลังคา ไม่นานหลังจากปีพ. ศ. 2472 เรือเหาะและเครื่องบินลักษณะเดียวกันก็ไม่เป็นที่นิยมในไม่ช้าและไม่ได้เป็นเครื่องมือที่ต้องการในการขนส่งผู้โดยสารทางอากาศอีกต่อไป แต่ใช้ในการบันทึกและโฆษณากิจกรรมกีฬาแทนเช่นเดียวกับเรือบินบอลลูนที่เราเห็นในปัจจุบัน
การลดลงนี้ส่วนหนึ่งเกิดจากอุบัติเหตุต่อเนื่องรวมถึง "โศกนาฏกรรมฮินเดนเบิร์ก": 75 ปีที่แล้วเรือเหาะกลายเป็นลูกบอลเพลิงเหนือนิวเจอร์ซีย์ อย่างไรก็ตามที่สำคัญกว่านั้นยานอวกาศมีช่องว่างอย่างรวดเร็ว [3] ส่วนใหญ่เป็นเพราะการอุดก๊าซที่เรือเหาะใช้ (※เปลี่ยนที่นี่) อาจอันตรายเกินไปหรือหายากเกินไป: ไฮโดรเจนเพียงพอ แต่อันตรายฮีเลียม แก๊สปลอดภัย แต่หายาก ในท้ายที่สุดเชื้อเพลิงประเภทนี้ก็สูญเสียไปกับความกระตือรือร้นของเครื่องบิน - ปิโตรเลียมสมัยใหม่
ท้ายที่สุดแล้วการบินดีกว่าการลอยตัว
 

ในปีพ. ศ. 2476 เรือเหาะ USS Macon ได้บินเหนือนิวยอร์ก Macon เป็นเรือเหาะ เรือเหาะ ที่ตกในมหาสมุทรแปซิฟิกท่ามกลางพายุเมื่อปีพ. ศ. 2478  
ขณะนี้เครื่องบินอยู่ในไฟแก็ซและเป็นเรื่องง่ายที่โลกจะลืมว่าเรือเหาะมีสง่าราศีคล้าย ๆ กัน หากเทคโนโลยีเป็นเกมวิวัฒนาการของดาร์วินเรือเหาะและชนิดของมันก็อยู่ข้างหน้าไปนานแล้ว ในช่วงทศวรรษที่ 1930 เมื่อตึกเอ็มไพร์สเตทถูกสร้างขึ้นด้วยอิฐทีละนิ้วผู้คนต่างรอคอยและหลงใหลในอนาคตพวกเขาสามารถเล่นงานเลี้ยงเต้นรำและพักผ่อนบนท้องฟ้าได้
เมื่อพูดอย่างนี้แล้วเรามาดูอดีตของเรือเหาะกันดีกว่านี่คือบทสรุปที่ยอดเยี่ยมของการจัดตำแหน่งเรือเหาะเบอร์ลินและเครื่องบินที่คล้ายกันเป็นการยกย่องความเอื้ออาทรและสร้างยุคที่ความหวังในอนาคตวางไว้บนเรือเหาะ สิ่งเหล่านั้นเป็นตัวแทน 

เนื้อหาของนิตยสารอเมริกันเก่าแก่ "The American Magazine" ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2473
 
 
•เมืองแห่งวันพรุ่งนี้:

ใน " เมืองแห่งพรุ่งนี้" ที่ปรากฎในนิตยสาร วิทยาศาสตร์ยอดนิยม ในเดือนพฤศจิกายนปี 1935 เรือเหาะเป็นยานพาหนะที่บินได้ทุกวันของผู้คน

เรือเหาะเคยเป็นของ "เมืองพรุ่งนี้" ของมนุษยชาติอย่างแท้จริง สิ่งนี้ไม่เพียง แต่จำลองยุคของการปกครองเรือเหาะความรุ่งเรืองในช่วงสั้น ๆ เท่านั้น แต่ยังช่วยให้เราระลึกถึงเหตุการณ์ฉุกเฉินครั้งใหญ่อีกครั้ง เทคโนโลยีที่ส่งเสริมความก้าวหน้าของสังคมมนุษย์มีทั้งความแน่นอนและความไม่แน่นอน เราทดลองตั้งสมมติฐานล้มเหลวประสบความสำเร็จจากนั้นเราจะทำการทดลองเพิ่มเติม ไม่ว่าจะเป็นบอลลูนอากาศร้อนก่อนเรือเหาะหรือเครื่องบินปีกกระพือปีกแมลงปอซึ่งเป็นสิ่งที่น่าหลงใหลมาระยะหนึ่งแล้วเรือเหาะเช่นเดียวกับพวกเขามีความคาดหวังของมนุษย์ในอนาคตอนาคตนี้อาจเป็นความฝันและครั้งหนึ่งเคยเป็นความล้มเหลว แต่มันจะไม่หยุดอยู่แค่ความฝันและจะได้รับชัยชนะครั้งสุดท้ายเช่นเดียวกับการบินของมนุษย์ไม่มีใครหยุดยั้งได้

คุณกำลังรออะไรอยู่? มีค่าใช้จ่ายเพียงราคาของแฮมเบอร์เกอร์และเราจะคืนความทรงจำอันน่าประทับใจนี้ให้กับผู้เล่น
 
หมายเหตุเนื้อหา:
[1]
หมายถึงเรือเหาะ LZ 127 "Graf Zeppelin" (กราฟเซปเปลิน) ของเยอรมันเรือเหาะ กราฟเหาะ เป็นเรือเหาะที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในประวัติศาสตร์ ไปยังขั้วโลกเหนือถูกรื้อถอนในปี 2483 นอกจากนี้คำว่า " เรือเหาะ" (เรือเหาะ) ยังเป็นคำทั่วไปสำหรับเรือเหาะแบบแข็ง 1 ลำหรือหลายลำได้รับการพัฒนาโดยนักออกแบบเรือเหาะชื่อดังชาวเยอรมัน นับเฟอร์ดินานด์กราฟฟอน เรือเหาะ (เฟอร์ดินานด์กราฟฟอน เรือเหาะ) ในปี 20 พัฒนาบนพื้นฐานของรุ่นก่อนในช่วงต้นศตวรรษที่ เนื่องจากความสำเร็จของเรือเหาะชุดนี้ " เรือเหาะ" จึงถูกใช้เพื่ออ้างถึงเรือเหาะทั้งหมดในเวลานั้นด้วย
[2]
ภัยพิบัติ ฮินเดนเบิร์ก: LZ 127 " ฮินเดนเบิร์ก" เป็นเรือเหาะแบบแข็ง เรือเหาะ ที่สร้างโดยเยอรมนีในปี 1934 นอกจากนี้ยังเป็นเรือเหาะที่ใหญ่ที่สุดในโลกในขณะนั้นสามารถรองรับผู้โดยสารได้มากกว่า 70 คน มีทางเดินเล่นและโซฟาสำหรับเดินเล่น ฮินเดนเบิร์กยังเป็นเครื่องมือในการโฆษณาชวนเชื่อทางการเมืองของนาซีเพื่อแสดงให้เห็นถึงสิ่งที่เรียกว่าการอยู่ยงคงกระพันของอาณาจักรไรช์ที่สามและพลังของเทคโนโลยี ในฐานะเรือเหาะพาณิชย์ ฮินเดนเบิร์ก ได้ทำการบิน 17 เที่ยวบินในมหาสมุทรแอตแลนติกในปีพ. ศ. 2479 เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2480 ระหว่างการบินข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกฮินเดนเบิร์กระเบิดเหนือนิวเจอร์ซีย์ทำให้มีผู้เสียชีวิต 36 รายในอุบัติเหตุ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมากิจกรรมการโดยสารของเรือเหาะแบบแข็ง เรือเหาะ ก็สิ้นสุดลง