Planowana data wydania: 23 października 2026

O tej grze

Dawni górnicy nigdy nie wrócili na powierzchnię.

Zostawili płonące latarnie, wciąż ciepłe maszyny i pokład rudy, który na każde uderzenie odpowiada cichym buczeniem. Gdzieś daleko w dole, głębiej niż ostatnie złoto, czekają pradawne wrota. Podnieś kilof tam, gdzie go upuścili. Kop.

JESZCZE JEDNO UDERZENIE

Wszystko zaczyna się od jednego kilofa i dźwięku, który pokochasz: tego cichego, jasnego brzęku, gdy żyła ustępuje. Wkrótce kopie dla ciebie dziesięć rodzajów rąk. Uczniowie, którym jeszcze drżą ręce. Wózki kopalniane. Parowe świdry. A gdzieś na samym końcu listy Kwantowe Wiertło, którego nikt do końca nie rozumie. Liczby rosną, tunel się zagłębia. Gleba, węgiel, skamieliny, złoto, kryształ, lawa. A pod tym wszystkim: Portal.

CO ZOSTAWILI DAWNI GÓRNICY

W mroku śpi pięć maszyn. Ziarno, które kiełkuje z niczego i samo uderza. Lampa, która zamienia szyb w jasny dzień. Sonar, który nasłuchuje pulsu żyły. Krasnolud, który zna każdą skałę po imieniu. I klucz do serca góry. Nakarm je Pradawną Rudą, a obudzą się i wezmą do pracy.

Jest jeszcze Fanor. Zakapturzony, cierpliwy, pachnący lekko olejem do lamp. Nie przyjmie twojego złota, tylko Pradawną i Przeklętą Rudę, a najlepsze oferty podaje zapieczętowane w kamieniu. Nie dowiesz się, co jest w środku, dopóki go nie rozbijesz. I w tym cała rzecz.

WROTA, KTÓRE ODPUKUJĄ

Na skraju jaskini stoi łuk starszy niż imię góry. Co piętnaście minut szczelina w nim zaczyna się żarzyć, a łuk chce się bawić. Wal bobry młotkiem. Łap złoto kołyszącym się hakiem. Sonduj skałę, szukając ukrytych żył. Wygraj, a zapłaci ci Przeklętą Rudą. Przegraj, a góra weźmie swoją dolę.

Prędzej czy później zechcesz zacząć od nowa. Z rozmysłem. Każdy prestiż wycina w łuku nową runę, w sumie pięćdziesiąt, a każde kolejne zejście zaczyna się z odrobinę większą siłą niż poprzednie.

Nie spuszczaj też oka z żyły. Od czasu do czasu leniwie przelatuje obok Pradawny Nietoperz. Złap go, a przez jedną wspaniałą minutę wszystko, co wykopiesz, będzie warte cztery razy więcej.

COŚ ŚPI W SŁOMIE

W kącie kopalni, na posłaniu ze słomy, leży jajo z czarnego kamienia. Lekko ciepłe. Lekko mruczące. Lubi różowe kryształy. Rozbij ich dość, przynieś obsydianową tablicę Fanora, a pewnego dnia skorupa pęknie. Z jaja wyjdzie coś małego, zaspanego i całkiem twojego: Larug. Wychowaj go od pisklęcia aż po pradawnego smoka o skrzydłach barwy starego złota.

ŻABA WIE

Co piętnaście minut z głębin pełznie zielononiebieski gaz, a twój dochód zaczyna kaszleć. Na szczęście kopalnia ma swoją opiekunkę: starą żabę w poobijanym hełmie, która łyka truciznę tak, jak ty i ja pijemy herbatę. Mądra. Spokojna. Niewzruszona. Przeważnie.

CO CZEKA TAM NA DOLE

• Relaksująca gra idle o kopaniu w przytulnym stylu pixel art, która chętnie pomruczy sobie na twoim drugim ekranie
• Dziesięć szczebli kopaczy, pięć pradawnych maszyn i Drzewo Technologii o pięciu gałęziach
• Siedem warstw skał i tysiąc pięćset metrów w dół, aż do Portalu
• Pięćdziesiąt run do wyrycia na Pradawnych Wrotach, prestiż po prestiżu
• Trzy minigry za wrotami, nietoperz, którego warto złapać, i gaz, którego warto się bać
• Smok, którego wychowasz z kamiennego jaja
• Kopalnia, która kopie dalej, gdy śpisz, a na twój powrót czeka nawet dwanaście godzin rudy

Undervein to dzieło bardzo małego studia, wykopywane piksel po pikselu. Jeśli kopalnia cię woła, dodanie gry do listy życzeń pomaga bardziej, niż myślisz. Dziękujemy. Naprawdę.