Planlanan Çıkış Tarihi: 2 Eyl 2026

Bu Oyun Hakkında

İstanbul, bir sene, bir sokak. Bir adam kaldırımda; cebinde kuruş para yok, hiçbir kapının anahtarı yok. Oraya nasıl düştüğü kendi bileceği iş.

Dilenci değil. Dilenci oynayan bir adam — ve bunu, bakan hiç kimse şüphelenmeyecek kadar iyi oynamak zorunda. Ne kadar sürerse.

MENÜ BİR TUZAKTIR

Birine yaklaş, E'ye bas, konuşma başlasın. Dört replik, gerçek zamanda inen bir sabır çubuğu ve doğru cevap diye bir şey yok — sadece tonlar var: acındırma, pohpohlama, suçluluk, sessizlik.
İşin cilvesi şu: menü, numaranın neyi yasakladığını biliyor ve ekrandaki en çok ödeyen repliği tam da oraya koyuyor. Kör bir adam bir kadına gözlerinin güzelliğinden bahsedemez. Paranızı düşürdünüz de diyemez — düştüğünü ne kadar net görmüş olursa olsun. Ödeyen replikler bunlar.

BİR NUMARA KİRALA, GÜN BOYU TAŞI

Her sabah, daha hiçbir şey kazanmadan günün parasını ödersin: numara, aksesuar, mevki. Karton bedava, dürüst ve en az kazandıran. Gözlükle baston daha çok ödüyor ama görebildiğin her şeye dair bütün replikleri elinden alıyor. Koltuk değneği bacaklarını alır; tekerlekli sandalye en çoğunu alır ve en çoğunu verir.
Numara bir bonus değil. Artık söyleyemeyeceğin şeylerin listesi.

ISI: HER LİRA, RAHATSIZ EDİLEN BİRİ DEMEK

Kazanmanın tek yolu insanlara yaklaşmak, ve yaklaşmak zaten başlı başına bir rahatsızlık. Peşinden git. Önünü kes. Koluna gir. Arabasına kadar yürü. Her biri ödüyor, ve her biri Isı çubuğunu dolduruyor — çok iyi bir gün geçirmek de dolduruyor, çünkü fazla toplayan dilenci göze batar.
Çubuk dolunca zabıta gelir ve yalnızca üç cevap vardır: cezayı öde ve günü koru (çubuk sıfırlanmaz — yarın yine gelir), bugün topladığın her şeyi ver (çubuk sıfırlanır, temiz sayfa), ya da kaç — hiçbir şey kazandırmaz, numaranı bütün sokağın önünde ifşa eder ve bölgeyi günlerce yakar.

BEŞ MEVKİ, BEŞ AYRI İŞ

Metro alt geçidi dar, gürültülü ve bedava — ve tekerlekli sandalyeyle geldiysen merdivenleri bir tuzak. Cami avlusu bütün hafta ölü, namaz çıkışında beş dakikalığına patlıyor; cuma günü ise şehrin en iyi parası, günde bir kez. Kavşak kırk saniyelik kırmızı ışıkla çalışıyor: arabaların arasına gir, camları dolaş, yeşile dönmeden çık. Kapalıçarşı bir labirent ve esnaf yüzünü ezberliyor. İstiklal geceleri çalışıyor, kalabalığın yarısı sarhoş — aynı cümle sana beş lira da kazandırır beş yüz de, hangisi olduğunu yalnızca yürüyüşünden anlarsın.
Beşin ikisi ilk gün açık. Diğer üçünün sahibi var, ve o adamların kabul etmediği tek şey para: biri zabıtadan kaçıp yine de parayla eve döndüğünü duymak istiyor, biri tek bir konuşmada bir politikacıdan dört yüz lira alınmasını, biri de yalnızca tertemiz bir güne saygı duyuyor.

BAZI HEDEFLER BİR SOHBETTİR

Oy için kalabalığı dolaşan bir politikacıyı kâğıt bardak etkilemez, ama işlenebilir — üç tur boyunca, ruh hâlini senin de yönettiğin bir seyircinin önünde, birinci turda söylediğin şey üçüncü turda hâlâ odadayken.
Gecenin ikisindeki sarhoş, aynı fiille oynanan başka bir oyun: önce oku, sonra üstüne gidip gitmeyeceğine karar ver.

SOKAK ZATEN BİRİNİN

Elinde cam sileceğiyle bir çocuk senin kavşağında çalışıyor ve öylece gitmeyecek: ya payını ver, ya kafa tut ve sonucunu gör. Yankesici, çalışmadığı bir günün yüzdesini istiyor; geri almak için önce bir şey kazanman gerekiyor.
Esnaf da seni işe alır. Kalabalık bir aralıktan çay tepsisini dökmeden geçir, caddede el ilanı dağıt — gerçek iş, dürüst para, hem de dilenmen gereken vardiyanın tam ortasında.

GECE DE PARA TUTAR

Gün bir masayla ve bir listeyle bitiyor. Yatak, yıkanma, eczane — ve haftanın sonunda kavanoz. Çoğu gece para hepsine yetmiyor, o yüzden soru "ne kadar kazandın" değil, "hangi satırı atlayacaksın".
Üç yüz lira pansiyonda bir yatak alıyor: beş yabancı, tıkırdayan bir kalorifer, ve hiçbir şey olmuyor. Para bunun için. Atla, masa dışarıda üstünde ne taşıyacağını tek tek söylesin — sonra alt geçitte gözlerin kapalı uzan, bir şey yaklaşsın, ve karar vermek için bir cümlen olsun. Geçip gidenler bir şey değildir. Duranlar bir eldir.

AÇLIK, KİR VE İŞE YARAYAN ŞEY

Aç olmak daha çok kazandırır — sokakta bayılana kadar. Kirli olmak daha çok kazandırır — kimse yanına yaklaşmayana kadar. Hasta olmak hiçbir şeye mal olmaz — her şeye mal olduğu güne kadar.
Bütün ekonomi, şaka olmayan tek bir şakanın üstüne kurulu: hayatın kötüleştikçe bu işte daha iyi oluyorsun.

[hr][/hr]
Her gece aynı masa. Her gece kavanoz. Yalnızca ne kadarın olduğunu ve ne kadar gerektiğini söylüyor; ne için olduğunu asla söylemiyor.

Yapay Zekâ İçeriği Açıklaması

Geliştiriciler, oyunlarının yapay zeka içeriğini nasıl kullandığını şöyle açıklıyor:

Generative AI was used as a writing and translation aid for TEXT ONLY. Store page copy and parts of the in-game text, including the Turkish, Spanish and Simplified Chinese localisations, were drafted with AI assistance and then reviewed and edited by the developer. All art, animation, audio, music and video are human-made — no AI-generated images, sound or footage appear in the game or in its marketing materials.

Yetişkin İçerik Açıklaması

Geliştiriciler içeriği şu şekilde tarif ediyorlar:

Beggar Simulator: Istanbul is a comedy about deception. The player character is not disabled — he pretends to be, buying props and performing an act for money, and the game's humour comes from him failing to keep it up. It contains crude language, alcohol use by non-player characters, poverty and homelessness depicted as everyday circumstance, and brief non-graphic violence including a knife wound. No sexual content, no nudity, no gambling.