Προγρ. ημ/νία κυκλοφορίας: 2ο τρίμ. 2026

Σχετικά με αυτό το παιχνίδι

Είσαι μόνη στο γραφείο.

Ή τουλάχιστον, έτσι προσπαθείς να το πιστέψεις.

Στο Cutter, ένα ψυχολογικό παιχνίδι τρόμου πρώτου προσώπου, ακολουθείς τη June, μια υπάλληλο γραφείου που αρχίζει να εργάζεται σε νυχτερινές βάρδιες μετά την ανεξήγητη εξαφάνιση μιας συναδέλφου και στενής προσωπικής φίλης. Αυτό που ξεκινά ως επαγγελματικές ρουτίνες, αμφιβολίες και σιωπηλά ερωτήματα, μετατρέπεται σταδιακά σε κρυφές εντάσεις και ανησυχητικά μυστήρια, διαμορφώνοντας μια εβδομάδα γεμάτη αυξανόμενη ανησυχία, αβεβαιότητα και φόβο.

Το παιχνίδι εκτυλίσσεται κατά τη διάρκεια της εργάσιμης εβδομάδας, από Δευτέρα έως Παρασκευή, μέσα σε ένα κτίριο γραφείων με ατμόσφαιρα εμπνευσμένη από τη δεκαετία του ’90. Κάθε νύχτα εμβαθύνει την αφήγηση, αποκαλύπτοντας αποσπάσματα της ιστορίας μέσα από έγγραφα, σημειώματα και διακριτικές λεπτομέρειες του περιβάλλοντος. Δεν υπάρχει βιασύνη, μόνο η διαρκής αίσθηση ότι κάτι δεν πάει καλά.

Η απειλή δεν είναι ποτέ ξεκάθαρη.

Ίσως να είναι απλώς η εξάντληση.

Ίσως η ενοχή.

Ίσως το ανησυχητικό συναίσθημα ότι κάποιος σε παρακολουθεί.

Το φως μπορεί να βοηθήσει ή να σταθεί εμπόδιο. Οι σκοτεινοί χώροι είναι επικίνδυνοι, αλλά η χρήση φακού δεν είναι πάντα ασφαλής. Κάθε επιλογή μετράει και ένα μόνο λάθος μπορεί να αλλάξει τα πάντα.

Η πραγματική πρόκληση είναι να περάσεις ολόκληρη την εβδομάδα χωρίς να ξέρεις τι είναι αληθινό. Στο Cutter, η αμφιβολία είναι αυτή που σε κρατά σε κίνηση.

Κύρια χαρακτηριστικά:

• Ψυχολογικός τρόμος πρώτου προσώπου, με έμφαση στην ατμόσφαιρα, την ένταση και την αφήγηση.

• Δομή βασισμένη στις εργάσιμες ημέρες (Δευτέρα έως Παρασκευή), με σταδιακή εξέλιξη της ιστορίας.

• Αφηγηματική εξερεύνηση του περιβάλλοντος, όπου έγγραφα, σημειώματα και λεπτομέρειες του γραφείου αποκαλύπτουν σταδιακά στοιχεία.

• Απλό σύστημα αποθέματος για την ανασκόπηση εγγράφων, οδηγιών εργασίας και σημαντικών σημειώσεων.

• Ελαφριοί, συμφραζόμενοι γρίφοι, ενσωματωμένοι στις ρουτίνες και τους χώρους του γραφείου.

• Σύστημα φωτός και σκοταδιού, βασισμένο σε συνεχείς αποφάσεις για το πότε να φωτίζεις, πότε να σβήνεις τα φώτα και πότε να παραμένεις απαρατήρητη.

• Χωρίς άμεση μάχη, με έμφαση στην παρατήρηση, την προσοχή και τη βύθιση.

• Ατμόσφαιρα εμπνευσμένη από τη δεκαετία του ’90, χωρίς σύγχρονη τεχνολογία — μόνο χαρτιά, φακέλους και σιωπή.

• Αμφίσημη αφήγηση, όπου η αμφιβολία αποτελεί κεντρικό στοιχείο της εμπειρίας.

Για τους φίλους του:

Ψυχολογικού τρόμου, ψυχολογικών θρίλερ και αφηγηματικών εμπειριών εμπνευσμένων από τον κλασικό slasher, με έμφαση στην ατμόσφαιρα και την αργά κλιμακούμενη ένταση.