O tej grze

Idle tower defense, w którym to ty napinasz łuk.

Samotna pikselowa wioska stoi na skraju nieskończonej nocy. Każdego ranka jej robotnicy wracają na pola i do kuźni. Każdego wieczora jej żołnierze zajmują stanowiska na murze. I za każdym razem, gdy bije dzwon, dłoń zamyka się na łuku na szczycie wieży. Królestwo walczy samo. Ty celujesz.

Królestwo, w Którym Spoczywasz

Robotnicy rąbią, dźwigają, kują, sieją, wracają. Wioska nie potrzebuje, żebyś się ruszał — ale rośnie szybciej z każdym ulepszeniem, które sfinansujesz. Patrz, jak skromna osada staje się działającym królestwem, podczas gdy ty robisz niewiele więcej niż celujesz strzałą w ciemność.

Oblężenie, Które Nigdy się Nie Powtarza

Fale przychodzą ze zmierzchem. Te, które pokonałeś, sprawiają, że następna jest trudniejsza. Niektórych nocy płonie sama ziemia. Niektórych nocy martwi znowu powstają. Niektórych nocy mury odrzucają wroga, zanim zdąży ich dosięgnąć. Naucz się kształtów długiej ciemności.

Jedna Ręka na Łuku

Twoja armia walczy sama. Wieża nie. Każda wypuszczona strzała zarabia. Każde rzucone zaklęcie tnie. Spudłuj, a mur broczy. Trafisz, a złoto wraca do domu. To idle, które chce cię tu, obecnego — nie taki, co puszczasz z oknem zminimalizowanym.

Nastanie Epok

Zakończ panowanie. Zacznij kolejne. Każda epoka zwraca cię do mniejszej wioski z większą duszą — królestwa, które pamięta wszystko, coś zbudował. Wioski wznoszą się jako zamki. Zamki stają się imperiami. Długa ciemność wciąż nadciąga. Twoje królestwo również.

Królestwo, Które Nigdy Nie Zapomina

Każde zwycięstwo zostaje. Każde odkrycie podróżuje dalej. Im dłużej panujesz, tym silniejsze następne nastanie. Nie ma sufitu dla tego, co królestwo może pomieścić — jest tylko ręka, która napina następną strzałę.

Twoje pikselowe królestwo czeka. Noc jest długa. Łuk należy do ciebie.