เกี่ยวกับเกมนี้

เกี่ยวกับเกม

เกมนี้เป็นเกมจำลองผับยุคกลางที่เน้นบรรยากาศ สร้างขึ้นโดยอิงจากการตัดสินใจผ่านเรื่องราวและบทสนทนา ผับของคุณตั้งอยู่ที่ทางแยกของถนนร้าง และต้อนรับแขกเฉพาะในเวลากลางคืน เมื่อแสงวันหายไป มีคนเคาะประตูของคุณ และคุณไม่สามารถมั่นใจได้เลยว่าคนที่อยู่ด้านหลังคือใคร

ทุกคืนจะมีผู้มาเยือนหลากหลายประเภท: นักเดินทาง พ่อค้า กวี นักเขียน โจร ขโมย และฆาตกร… บางคนไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาเป็น เสือป่า สิ่งมีชีวิตที่ปลอมตัวเป็นมนุษย์ และสิ่งมีชีวิตที่ซ่อนความลับมืด มาหาเครื่องดื่มอุ่นๆ และหลังคาที่ปลอดภัย

ระหว่างสนทนากับแขก คุณต้องใส่ใจกับคำพูด พฤติกรรม และความขัดแย้งของพวกเขา ไม่ใช่ทุกเรื่องราวสะท้อนความจริง และบางการโกหกอาจนำไปสู่ผลลัพธ์ที่ร้ายแรง แขกบางคนบริสุทธิ์ ขณะที่บางคนอันตรายพอที่จะทำให้ผับตกอยู่ในความโกลาหล

การตัดสินใจของคุณตลอดคืนกำหนดความปลอดภัยของผับและจบคืนอย่างไร การเปิดหรือปิดประตู การให้ใครเข้าหรือไล่ออก—ทุกทางเลือกเปลี่ยนทิศทางของคืน

แขกแต่ละคนมีเรื่องราว
บางเรื่องคือการสารภาพที่กระซิบ บางเรื่องคือการโกหกที่สร้างขึ้นอย่างพิถีพิถัน และบางเรื่องคือความจริงที่อันตรายเกินไปที่จะพูดออกมา

ไม่ใช่ทุกเรื่องราวเป็นความจริง
นักเดินทางซ่อนอดีตไว้หลังรอยยิ้มอบอุ่น มือที่สั่น หรือรองเท้าสีเลือด ในโลกที่ข่าวลือเดินเร็วกว่าเส้นทางของผู้คน ความจริงเป็นสิ่งหายาก

และบางแขกไม่ใช่มนุษย์
เมื่อไฟเริ่มอ่อนลงและคืนดำดิ่งลงไป คุณอาจพบว่าตนเองบริการมากกว่าจิตวิญญาณที่เหนื่อยล้า สิ่งมีชีวิตในตำนาน สิ่งมีชีวิตที่ถูกสาป และสิ่งที่ไม่ควรมีอยู่ อาจนั่งที่โต๊ะของคุณ—เฝ้าดู รอ ตัดสิน

ในท้ายที่สุด ทุกการเคาะประตูคือการตัดสินใจ
ไว้วางใจแขกผิด คนในคืนนั้นอาจเป็นคืนสุดท้ายของคุณ

เมื่อมีคนเคาะประตู เวลาเหมือนช้าลง

คนที่เข้ามาสำคัญพอๆ กับเหตุผลที่พวกเขามา เสื้อคลุมเปียก รองเท้าขี้โคลน ดวงตาที่หลบสายตาคุณ… บรรยากาศก็ตึงเครียดพอๆ กับความสงบ

แอลกอฮอล์ที่นี่มากกว่าแค่ความสุข

บางครั้งให้ความกล้า บางครั้งสร้างความสงสัย แขกที่เมาอาจพูดความจริง… หรือสร้างเรื่องโกหกที่ยิ่งใหญ่กว่า การสังเกตว่าคนแต่ละคนดื่มมากแค่ไหนอาจเป็นวิธีเดียวที่จะเข้าใจสิ่งที่พวกเขากำลังซ่อน

เมื่อความจริงปรากฏ คำพูดไม่เพียงพออีกต่อไป

หากแขกเปิดเผยตัวตนที่แท้จริง—ดวงตาเรืองแสงผิดปกติ ฟันคม มือบิดเป็นสิ่งที่ไม่ใช่มนุษย์—คุณจะหยิบหน้าไม้ข้ามซ่อนใต้เคาน์เตอร์ หนึ่งยิงตรง ไม่มีลังเล ในผับนี้ ความเมตตาอาจเป็นอันตรายถึงชีวิต

เสียงสายขาดก้องผ่านความเงียบ
บางสิ่งล้มลงเหมือนสัตว์ร้าย
บางสิ่งกรีดร้องเหมือนมนุษย์

คุณไม่ยิงโดยประมาท ทุกลูกธนูคือการตัดสินใจ ทุกครั้งที่ยิงคือความเสี่ยง ฆ่าแขกผิด ความรู้สึกผิดจะตามหลอกหลอนคุณ ประหยัดคนผิด คืนอาจจบลงด้วยเลือด

ที่นี่ หน้าไม้ไม่ใช่อาวุธของความโกรธ
แต่เป็นเครื่องมือเพื่อความอยู่รอด