Over dit spel

De protagonist heeft een vrouw met kanker en probeert wanhopig het geld voor haar operatie bijeen te krijgen. Maar geen enkele baan is voldoende — tot er op een dag een telefoontje komt…

Hem wordt een taak aangeboden: uit een geëvacueerde ondergrondse faciliteit belangrijke documenten ophalen die tijdens de evacuatie zijn achtergelaten. Maar in die faciliteit is niets normaal. Het is een laboratorium, meters onder de grond, dat vroeger werd gebruikt voor tests met biologische wapens.

Je speelt het verhaal van onze hoofdpersoon, die daar geconfronteerd zal worden met dingen die geen mens zich durft voor te stellen.

Belangrijke opmerking:
Je kunt je verstoppen… maar ontsnappen kun je niet.

In onze game staat het verhaal centraal en het vordert stap voor stap. Naarmate je verder komt, stijgt ook de moeilijkheidsgraad. Het spel volgt een horrorstructuur van jager en prooi; de jager is de prooi echter veruit de baas: hij is twee keer zo snel en op geen enkele manier te vertragen.

Niet alleen de ervaringen van het personage dat je bestuurt worden verteld, maar ook die van andere mensen in de faciliteit. Dit wordt ondersteund met beelden en notities. We hebben een “notitiesysteem”: spelers kunnen gevonden notities aan hun inventaris toevoegen en ze op elk moment lezen. Er is ook een inventarissysteem.

Het overlevingsthema is sterk aanwezig. In het tweede hoofdstuk staat bijvoorbeeld verstoppen centraal. Snelheid en sluipen zijn over het algemeen effectiever dan vluchten — want wegrennen helpt zelden. Bovendien is het overal pikkedonker. Als de batterij van je zaklamp leeg raakt, daalt je overlevingskans drastisch. Je moet snel handelen en je ongezien verbergen.

Het spel bevat veel elementen van psychologische horror die een gevoel van opgeslotenheid oproepen. De spelmechanieken zijn ontworpen om een gevoel van machteloosheid te creëren. De overlevingskans is laag. De jagers zijn de prooi ruimschoots de baas. Alles is zo opgezet dat de jagers in het voordeel zijn.