Bu Oyun Hakkında

Impersonal, ışık, ilişkiler ve bu ilişkilerin insanların üzerinde nasıl etkili olabileceği üzerine bir oyundur. Oyunda, bir labirentte hareket eden renkli bir ışık küresini kontrol ediyorsunuz. Amacınız, farklı ışıkların ve renklerin birbirleriyle nasıl etkileşime girdiğini keşfetmek ve birçok olası sonu ortaya çıkarmaktır. Oyunun özü, bu etkileşimleri anlamakta, seçimler yapmada ve bu döngüsel deneyimde olasılıklar labirentini çözmekte yatmaktadır.

Bu oyun 2014 yılında yaratıldı ve ünlü oyun tasarımcısı Jonathan Blow'un (Braid ve The Witness'in yaratıcısı) bir konuşmasından ilham aldı. O konuşmada Blow, oyunlarda dinamik anlam kavramını tartıştı ve The Marriage adlı oyunu örnek olarak verdi. The Marriage'de oyun, sadece keşif yoluyla anlam kazanan belirsiz etkileşimler ve sembollerle doludur; sanki oyunun mekanikleri hikayeyi oluşturuyor. Ancak Rod, oyunun kendi bakış açısına göre eksiklikleri olduğunu belirtiyor, çünkü insanlar kuralların evliliği nasıl açıkladığını tam olarak anlamıyor gibi görünüyorlar.

Bu anlatım yaklaşımı beni büyüledi. Impersonal'ın anlatımındaki eksiklikleri de kabul etsem (Rod'un söylediği gibi), yine de ilginç ve alışılmadık bir hikaye anlatma yolu sunduğunu düşünüyorum—bu, etkileşimlere dayalı bir yol. Bana göre oyunlar hikayelerini böyle iletmelidir: oyuncunun dünya ve sistemleriyle etkileşimi yoluyla.

Sonuç olarak, bu biraz iddialı bir oyun, minimalist ve deneysel bir sanata sahip. Bu bir "iyi oyun" olma düşüncesiyle yapılmış bir oyun değil; aslında burada amaç, dinamik anlam üzerine odaklanmaktı. Oyunun mekanikleri hikaye anlatımından sorumludur, oyun içindeki sanat veya hikaye değil.

Oyun şunları içerir:

• 4 farklı son
• Keşfedilebilecek açık bir harita
• Bazı bulmacalar

Oynadığınız için teşekkürler.