Myśl wielka zwykle usta do milczenia zmusza.

Z czego umarłem? Nie mów, że z rozpaczy.

Nie mogę być kochankiem, będę bohaterem.

Drodzy są i widziani we śnie przyjaciele, Gdy prawdziwych na jawie widzim tak niewiele.

Zdrów na twarzy, lecz w sercu głębokie ma rany.

Czas ucieka, życie mija!

Zostać na polu samemu i w nocy, To lubię - rzekłem - to lubię!

Mędrzec zwyczaj­nych ludzi z roz­mo­wy oce­nia, a nadzwyczaj­nych mężów poz­na­je z milczenia.

Nie bój się kry­tyki, ale pochwały lękaj się bardzo.

Po­wie­dział mi - rzekł Mie­szek - przysłowie niedźwiedzie: Że praw­dzi­wych przy­jaciół poz­na­jemy w biedzie.